หนึ่งบุรุษเลือกศาสตราวุธคู่กาย ปลายดาบแหลม กวัดแกว่งทิ่มแทงไม่เว้นแม้แต่บุพการี

หนึ่งบุรุษเลือกมนตร์ดำเป็นคาถาคู่กาย ร่ายเวททำลาย ให้ชีวีทั้งหลายเน่าตายคล้ายเล่นกล

หนึ่งบุรุษเลือกเพชรแท้เงินทองเป็นของคู่กาย ขวักจ่าย โชว์ลวดลายประกายระยิบระยับสลับอำนาจ

หนึ่งบุรุษเลือกความรู้ขั้นสูงคู่กาย กอบโกยหยิ่งทะนง ทำลายผู้โง่เขลาให้คุกเข่ากราบแทบตีน

"กูว่ายังไงพวกมึงก็ต้องพ่ายแพ้แก่ความรัก

ปลายดาบแหลมมิอาจฆ่าคนเพื่อนำพารักแท้

มนตร์ดำมิอาจร่ายให้รักแท้มาปรากฏต่อหน้ามึง

เงินทองเพชรแท้มิอาจซื้อรักแท้อย่างที่แม่มึงให้ได้หรอก

ต่อให้มึงมีความรู้เหนือมนุษยชาติมึงมีวิธีแก้สมการรักแท้หรือไง

ความรักแม่งร้ายแรง ความรักแม่งเจ๋งจริง ผมโดนแม่งเล่นอยู่วะ...............คุณละครับ?

ผมหวังในสิ่งที่ยังไม่เกิดว่ามันต้องสวยหรูและดูดีเพราะผมสามารถทำมันได้ ผมคิดผิด

ผมหวังที่จะนำความรักของผมเดินไปข้างหน้าอย่างมีรากฐานและมั่นคง ผมคิดผิด

ผมหวังที่จะมีความรักที่เข้าใจและยอมให้อภัยกันเสมอ ผมคิดผิด

ผมหวังว่าคนรักของผมจะรักและห่วงใยดูแลผมตลอดไป ผมคิดผิด

ผมหวังว่าสิ่งที่ผมทำให้เธอนั้นจะสามารถทำให้เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีค่า ผมคิดผิด

ผมหวังว่าสักวันเธอจะเห็นคุณค่าในสิ่งที่ผมพร่ำบอกและสั่งสอน ผมคิดผิด

ผมหวังว่าเธอกับผมคงจะคุยกันได้อีกสักครั้ง ผมคิดผิด

ผมหวังว่าหลังจากที่ผมไม่มีเธอชีวิตทั้งชีวิตของผมคงมีสิ่งใหม่ๆเข้ามา ผมคิดผิด

ผมหวังว่าโชคชะตาจะนำพาความรักครั้งเก่ากลับมา ผมคิดผิด

ผมหวังที่จะมีรักที่สวยงามชีวิตที่มีค่าคู่ควรกับใครสักคนความรักที่ไม่ต้องการแม้การจองจำ

ผมไม่กล้าที่จะคิดอีกแล้ว

ไร้รัก ไร้ใจ ไร้หวัง ไร้กาย ไร้เธอ ไร้ค่า